De kunsten doen een tukje, als iemand ze al niet had laten inslapen. En wij van kunsteninitiatief Koest (voortgekomen uit klub KOE) soezen lekker mee. Wij zullen ook wel moe zijn van die tien jaar dat we culturele manifestaties organiseerden – en al dat geslurp aan die subsidies!

Koest valt in een winterslaap waaruit zij nooit zal ontwaken, maar die ooit ó zo vruchtbaar mag blijken. Koest begraaft zichzelf en haar ideeën in de aarde van de stad. In een cocon, een sarcofaag, een tijdcapsule, een inspiratiebom. Een hamstervoorraad voor later.

Opdat iemand die dan óóit vind.
Een gelijkgestemde van een frisse generatie, wanneer het niet meer zo guur is.

Lees meer >>


Het was ons een waar genoegen,